gecenin aydınlığı bedenin ateşi ile sar beni
sevgimin ışığı yalnızlığımın düşmanı ol bu gece
mehtabın cama vurduğu vakit
sessizce dudağıma kondur bir buse
sabah olmasın geceler dolmasın
gitme yanımdan gitme bu gece
sabaha kadar kal benimle
soğuk bedenimi ısıt bu gece
yıldızlar var bu gece her zamankinden daha çok
gözlerime uyku girmez geceler bitmez tükenmez
yine ben seni beklerim bu gece
dalgalar vurur kumsala derdimi dinledikçe
dili olsa da söylese yaramın büyüklüğünü o zalime
hayat vurur bir darbe daha yüzüme
bir ses doğar ay gibi yalnızlığıma bu gece...